Onze producten zijn
natuurlijk
Alle producten voldoen aan
strenge kwaliteitseisen
Wij verstrekken zorgvuldig
samengestelde informatie
U kunt bij ons terecht voor
gebruiksadvies

Leeftijdscontrole

Om deze website te bezoeken dient u 18 jaar of ouder te zijn

Verlaten

Verslaving (algemeen)

Informatie over verslaving (algemeen)

"Het gaat in dit artikel over verslaving in het algemeen, aan alle stoffen die volgens de Wereldgezondheidsorganisatie drugs zijn. De definitie volgens hen is: “Alle stoffen die opgenomen in het lichaam in staat zijn om 1 of meer functie van het organisme te beïnvloeden”. Dus ook Koffie, Alcohol, Pijnstillers, Energydrink, Slaaptabletten, Suiker en Tabak"

Maar wat veroorzaakt nu, bijvoorbeeld, cocaïneverslaving. Het is duidelijk toch: Cocaïne veroorzaakt Cocaïne-verslaving. Als je een lange periode achter elkaar cocaïne gebruikt zal je lichaam na verloop van tijd fysiek sterk hunkeren naar de drug omdat er chemische “Haken” in zitten. Dat is verslaving.

Of toch niet helemaal? Bijna alles wat we denken te weten over verslaving, is onjuist.

Laten we het volgende voorbeeld gebruiken: Als je je heup breekt wordt je naar het ziekenhuis gebracht en krijg je weken- of zelf maandenlang een medicijn genaamd Diamorfine. Diamorfine is heroïne en veel sterker zelfs dan de heroïne die je op straat kan kopen, omdat het niet versneden is door drugsdealers.

Er zijn vast mensen uit je directe omgeving die op dit moment in ziekenhuizen een hoop “luxe heroïne” krijgen. Dus minstens een paar van hen zouden verslaafd moeten raken niet waar? Dit is echter uitgebreid bestudeerd; maar dit gebeurd niet.

Mijn oma is geen junkie geworden door haar heup transplantatie….. waarom is dit?

Onze huidige theorie over verslaving komt deels van een reeks proeven die vroeg in de 20ste eeuw zijn uitgevoerd. Het experiment is simpel: Neem een rat en stop die in een kooi met 2 flessen water. 1 daarvan is gewoon water, in de andere zit water met cocaïne of heroïne. Bijna elke keer als je deze proef uitvoert raakt de rat geobsedeerd door het water met de drugs en blijft hij terugkomen voor meer en meer, tot hij overlijdt.

Maar in de jaren ’70 zag Bruce Alexander, een professor in de psychologie, iets vreemds aan dit experiment:
De rat zat namelijk helemaal alleen in de kooi. Hij heeft niets te doen, behalve drugs gebruiken. Wat zou er gebeuren als we dit experiment anders doen, vroeg hij zich af. Dus hij bouwde het Rattenpark, wat neerkomt op een hemel voor ratten; het is een luxe kooi waar de ratten kleurige ballen kregen, tunnels om door te rennen, genoeg vriendjes om mee te spelen en genoeg seks. Alles wat een rat maar wil. Daarnaast kregen ze weer 2 flessen water, 1 met normaal water en 1 met het drugswater.

En hier wordt het interessant: in het rattenpark gebruiken de ratten bijna nooit het water met de drugs; geen enkele rat gebruikt het drugswater ooit obsessief; geen enkele neemt ooit een overdosis. Maar zou dit dan misschien aan de ratten liggen? Of werkt dit bij mensen precies zo?

Om de theorie te onderbouwen is er ook een soortgelijke proef onder mensen geweest: de Vietnamoorlog. 20% van de Amerikaanse troepen in Vietnam gebruikte zeer veel heroïne. De mensen thuis waren erg bezorgd, want ze dachten dat er na de oorlog honderdduizenden junkies in de straten van Amerika zouden zijn. Maar een onderzoek volgde de soldaten thuis en ontdekte iets opvallends: Ze hoefden niet af te kicken; ze kregen niet eens ontwenningsverschijnselen; 95% stopte gewoon toen ze thuis kwamen.

Als je de oude theorie over verslaving gelooft, is dit helemaal niet logisch. Maar geloof je professor Alexander’s theorie, dan is het volkomen logisch, want als je in een vreselijke jungle in een ander land wordt gezet waar je niet wilt zijn en je kunt elk moment iemand doden, of zelf overlijden, dan is heroïne een geweldige manier om de tijd door te brengen; maar als je teruggaat naar je mooie huis met je vrienden en familie, dan is dat het zelfde als uit de eerste rattenkooi gehaald worden en in een menselijk rattenpark komen.

Het zijn niet de drugs; het is je kooi.


We moeten anders denken over verslaving. Mensen hebben een natuurlijke drang naar binding en verbinding. Zijn we blij en gezond, dan binden we met de mensen om ons heen. Maar wanneer dit niet kan omdat we getraumatiseerd, geïsoleerd of neergeslagen zijn door het leven, dan binden we ons met iets dat een gevoel van verlichting geeft.

Het kan zijn dat je eindeloos op je smartphone kijkt; het kan porno zijn, games, gokken, drank, of het kan cocaïne zijn. Maar we zullen met iets binden, want dat zit in onze natuur. Jongeren in het bijzonder lopen extra risico omdat deze groep vaak al zoekende is naar hun identiteit. De manier om deze ongezonde banden te verbreken is: “Het vormen van gezonde banden”.

De oorlog tegen drugs die we nu al bijna een eeuw, zonder enig resultaat, vechten, heeft alles nog véél slechter gemaakt. In plaats van mensen helpen te genezen en hun leven terug te krijgen, hebben we ze verdreven uit de maatschappij, het ze moeilijker gemaakt om banen te krijgen en stabiel te worden, nemen we ze steun af als we ze met drugs betrappen, straffen we en gooien we ze soms zelfs in gevangenissen (Wat letterlijk kooien zijn).

We stoppen mensen die ongezond zijn, in een situatie waarin ze zich slechter voelen en we zijn boos omdat ze niet genezen.

Te lang hebben we alleen gepraat over individueel herstel van verslaving. Het wordt nu tijd dat we over sociaal herstel moeten gaan praten.

Drugs in het algemeen is niet de oorzaak van het probleem. Net als dat wapens niet het probleem zijn. Het is de gebruiker en hoe deze gebruiker is gevormd. DrugsMISbruik is heel schadelijk maar het is ook een symptoom van een verkeerd leven en een, op sommige punten, verkeerde maatschappij.


Het tegenovergestelde van verslaving is niet soberheid;
Het tegenovergestelde van verslaving is VERBINDING

Het boek van Johann Hari: “Chasing the scream: the First and last days of the war on drugs”, is de basis van deze informatie en dit boek raden we u zeker aan.

Persoonlijk ben ik tegen cocaïnegebruik maar ik heb bijvoorbeeld ook een grote hekel aan agressie die voortkomt uit alcoholmisbruik. Maar ik ben geen tegenstander van drugsgebruik. (Elk mens heeft een natuurlijke drang naar een andere gemoedtoestand. Het begint als kind al (Rondjes draaien tot je duizelig wordt). Sommige van deze stoffen kunnen ook zeker een waardevolle toevoeging aan het leven zijn. Neem het voorbeeld van de diamorfine die iemand met een gebroken heup verlichting van pijn geeft en dus meer levenskwaliteit.

Niet elke drugsgebruiker heeft een probleem, maar ik ben wel van mening dat je een bepaalde leeftijd en genoeg kennis moet hebben van de feiten om echt verstandig met drugs, zoals omschreven in de definitie van de Wereldgezondheidsorganisatie, om te kunnen gaan. Voorlichting speelt hier een grote rol, tezamen met verbinding en goede relaties. Straffen en bestraffen behaalt hierin niet het juiste resultaat.

BLIJF PRATEN, zonder te oordelen.

Aanvullende informatie:
Het gaat bij verslaving voor de helft om genetische aanleg en voor de andere helft speelt de omgeving een rol. Iemand die als kind veel stressvolle (traumatische) ervaringen heeft gehad, is extra kwetsbaar voor drugsgebruik wanneer hij of zij een van de risicogenen heeft. Mensen zonder risicogen zijn beter bestand tegen de nadelige effecten van zulke ervaringen.

Uitgelicht

Copyright © 2018 Green Pearl B.V.